12 januari 2008 t/m 13 april 2008

Matthias Weischer

Persbeeld tentoonstelling Matthias Weischer

Matthias Weischer
Het Gemeentemuseum brengt opnieuw een solotentoonstelling van een van de meest in het oog springende vertegenwoordigers van de hedendaagse Duitse schilderkunst: Matthias Weischer (1973, Elte, Westfalen). Weischer werd eind jaren negentig bekend als een van de voornaamste representanten van de Neue Leipziger Schule. Op de tentoonstelling is te zien dat zijn werk, onder invloed van zijn tijdelijke verblijf in het Villa Massimo te Rome, aan duidelijke veranderingen onderhevig is.

Neue Leipziger Schule
Matthias Weischer studeert van 1995 tot en met 2003 aan de Hochschule für Grafik und Buchkunst in de Oost-Duitse stad Leipzig, waar hij onder invloed staat van Neo Rauch en onder andere David Schnell ontmoet. Spoedig ontstaat een groep gelijkgestemde kunstenaars – waarbij onder andere de kwaliteit van schilderkunstige aspecten centraal staat - die al snel bekend wordt als de Neue Leipziger Schule. De kunstenaars die tot deze groep gerekend worden vallen vooral op door hun schilderijen met een theatraal karakter op groot formaat doek. Binnen korte tijd verovert deze jonge groep de kunstmarkt. J

Jaren vijftig en zestig
Weischer baarde opzien door zijn doeken met daarop verweerde interieurs en vergeten ateliers waar de tijd heeft stil gestaan. Deze kamers zijn ingericht als theaterdecors met een overmaat aan meubels, lampen, tapijten en draperieën en roepen steeds een zelfde reeks vragen op: Wie heeft hier gewoond en wie koos het meubilair? Zijn deze kamers ooit echt bewoond geweest of zijn het ruimtes die afkomstig zijn uit de fantasie? Hij laat zich voor deze doeken inspireren door illustraties uit cultuurhistorische boeken of interieurtijdschriften uit de jaren vijftig en zestig, maar vervormt deze bronnen zodanig dat er geen precieze aanduiding van tijd of regio meer te bespeuren is. Weischer, wiens doeken met een uitzonderlijke technische virtuositeit zijn vervaardigd, prikkelt hiermee ons collectieve geheugen en confronteert ons via deze weg met fragmenten uit ons eigen verleden. Veranderingen
Onder invloed van zijn verblijf in het Villa Massimo in Rome, waar hij dankzij een stipendium in 2007 een jaar lang werkt, zijn interessante veranderingen waar te nemen. In de meest recente schilderijen, die van een opmerkelijk kleiner formaat zijn, beeldt hij veelal schaars ingerichte ruimtes af. Zijn kleurgebruik doet denken aan oude Italiaanse fresco’s waarbij kleuren als lichtblauw en roze de boventoon voeren. De schilderijen worden steeds vrijer, intuïtiever en spontaner opgezet. De grote hoeveelheid aan objecten is vervangen door een enkele boomstam, een kleed of een schedel. Niet de foto’s uit tijdschriften vormen het uitgangspunt, maar een zelfgebouwd toneel dat Weischer in zijn kamer maakte om er steeds nieuwe composities op uit te proberen. In een paar jaar tijd heeft Weischer zich op een onvoorziene manier ontwikkeld; de perfect doordachte schilderijen zijn vervangen door los opgezette doeken, de complexe grote composities zijn verworden tot kleine poëtische voorstellingen. Publicatie
Bij de tentoonstelling is een Duits-Engelse publicatie verkrijgbaar met teksten van Rudij Bergmann en Markus Stegmann en een interview met de kunstenaar van Jean-Christophe Ammann (Hatje Cantz Verlag € 24,90).
Tickets kopen