Buitenlandse modeontwerpers

Het Gemeentemuseum Den Haag verzamelt mode van ontwerpers die internationaal toonaangevend zijn. Door de jaren heen is de belangstelling voor het fenomeen ‘couturier’ of ‘ontwerper’ buitengewoon gegroeid. Het was de couturier Charles Frederick Worth die in de 19de eeuw het begrip ‘label’ introduceerde. Worth signeerde zijn kleding met zijn ingeweven handtekening. Het Gemeentemuseum bezit één japon van de hand van Worth, die zijn label draagt in de tailleband. In navolging van Worth werd het steeds gebruikelijker dat couturiers hun ontwerpen op deze wijze ‘signeerden’. De collectie telt vanaf de jaren 1880 vele japonnen met dergelijke etiketten. Zo kan je ook zien of een kledingstuk echt een ontwerp uit bijvoorbeeld Parijs is.

In de 20ste eeuw werden de collecties van de Franse couturiers met regelmaat getoond in Nederland. De eerste (nu bekende) modeshow vond in 1912 plaats bij modehuis Hirsch te Amsterdam, dat toen net een nieuwe spectaculaire behuizing had geopend. Voor deze modeshow waren mannequins uit Parijs overgekomen, die de nieuwste mode toonden. In de jaren ’20 en ’30 zijn werden er In Den Haag en Amsterdam geregeld shows gehouden met modellen van bekende Parijse modehuizen, zoals Jeanne Paquin, Paul Poiret, Madeleine Vionnet, Gabriëlle ‘Coco’ Chanel, Callot Soeurs etc. Dit bleef ook na de Tweede Wereldoorlog het geval, met onder andere presentaties door Jacques Fath en Hubert de Givenchy. Grote namen in Parijs waren verder Christian Dior, Cristóbal Balenciaga, en opnieuw Chanel.

In de jaren ’60 en ’70 werd hier de mode uit Parijs en ook Londen gevolgd, en waren toonaangevend ontwerpers André Courrèges, Pierre Cardin, Paco Rabanne, Yves Saint Laurent (in Parijs), Mary Quant, Zandra Rhodes en Vivienne Westwood (in Londen). De komst van de Japanse ontwerpers naar de Parijs catwalk zorgde voor belangstelling voor vernieuwende ontwerpers als Comme des Garcons, Yohji Yamamoto en Issey Miyake. In de jaren ’80 en ’90 groeide ook de belangstelling voor de Italiaanse ontwerpers, zoals Gianni Versace, Prada en Armani, en eveneens voor toonaangevende Belgische ontwerpers, zoals Dries van Noten, Ann Demeulenmeester en Walter van Beirendonck.

Vanaf de jaren ’50 ontstond de traditie om een opvolger aan te wijzen, wanneer de oprichter van een modehuis zelf niet meer voor het huis ontwierp. De lijst met ontwerpers heeft zich zo allengs uitgebreid en zal in de toekomst nog voor vele aanvullingen op de collectie zorgen.

Bekijk alles onder Buitenlandse modeontwerpers