Henk Peeters

Images for this exhibition

  • Henk Peeters

Afgelopen op 12-02-2012

‘De wereld zal ingrijpend veranderen.’ Henk Peeters (Den Haag, 1925) zei het meer dan eens, een uitspraak waarmee hij zijn diepe wens voor een communistische samenleving uitte. Die socialistische maatschappij kwam er niet, maar Peeters blijft een idealist. Samen met Armando en Jan Schoonhoven richtte hij de Nul beweging op in Nederland. Bovendien onderhield hij nauwe contacten met de internationale ZERO beweging, met onder anderen Piero Manzoni en Lucio Fontana.

In de kunst draaide alles om het uitbannen van de persoonlijke signatuur van de kunstenaar en het gebruik van alledaagse materialen om zo de dagelijkse werkelijkheid tot kunst te verheffen. Peeters vervaardigde werk met watten, veren, haar en hij ‘tekende en schilderde’ zelfs met rook en vuur. In het Willem Cordia kabinet van het Gemeentemuseum is dit najaar voor het eerst een solopresentatie van Henk Peeters te zien van werk uit de jaren ’60. Bovendien wordt een grote installatie met zakjes water speciaal voor deze gelegenheid opnieuw uitgevoerd, de installatie was ook te zien op de succesvolle internationale ZERO-0-NUL tentoonstelling in het Haags Gemeentemuseum in 1964.

ZERO en Den Haag

Peeters was een spin in het web in de internationale ZERO beweging in de jaren zestig en dankzij zijn inspanningen vinden er grootschalige Zero/Nul tentoonstellingen plaats in Nederland, waaronder in het Gemeentemuseum Den Haag, in de stad waar de beweging een bloeiperiode heeft gekend. Hij verspreidde en publiceerde manifesten van Nul en ZERO en tot aan de dag van vandaag wordt op Peeters teruggevallen bij onderzoek naar en geschiedschrijving van ZERO en Nul.

 Begrijpelijk en bereikbaar voor iedereen

Het alledaagse wordt verheven tot kunst; Peeters gelooft in de synthese tussen kunst en leven. Hij wil kunst begrijpelijk en bereikbaar maken voor iedereen. Dat was ook het ideaal van Nul; Armando schilderde met lakverf en Schoonhoven met goedkope plamuurverf, alles om de hogere status van het kunstwerk te ontkrachten. Peeters gebruikte ook materialen die geen persoonlijke behandeling nodig hadden, met watten, veren, haar, rook en vuur vervaardigde hij werk dat weliswaar een persoonlijke materiaalbehandeling van de kunstenaar ontbeert, maar dat door de textuur en reliëf toch een grote gevoeligheid over kan brengen op de toeschouwer.

Democratische principes

Er ligt een diepgeworteld democratisch principe ten grondslag aan de kunst, de keuze voor materiaalgebruik en levensfilosofie van Peeters. Het socialistisch ideaal waarmee hij in zijn gezin was grootgebracht blijkt een belangrijke drijfveer voor al zijn activiteiten. En dat waren er veel. Behalve kunstenaar was Peeters ook educatief museummedewerker, docent, typograaf, creatief therapeut, curator, organisator, activist, televisiemaker en adviseur van maatschappelijke instellingen.

De tentoonstelling komt tot stand in nauwe samenwerking met de ZERO foundation, Düsseldorf.

Ter gelegenheid van de tentoonstelling wordt de tentoonstellingscatalogus Zero (Mack/Piene/Uecker) – Nul (Schoonhoven/Armando/Henk Peeters) bij de gelijknamige tentoonstelling in het Haags Gemeentemuseum uit 1964 vernieuwd uitgegeven als multiple.

Tegelijkertijd met de tentoonstelling verschijnt de eerste monografie over Henk Peeters, echt peeters. Henk Peeters/realist/avant-gardist, geschreven door Jonneke Jobse (VU) en Marga van Mechelen (UVA) (Uitgeverij De Kunst, € 39,95).