Wonderkamers: Waar het hart vol van is...

Jet van Overeem
31-08-2012

Waar het hart vol van is, vloeit de mond van over. Als dat inderdaad zo is, zit er in dat van mij meer dan genoeg om regelmatig een blog te kunnen vullen, lijkt mij. Sowieso al, maar helemaal door de spannende dingen waaraan ik werk voor het museum. De ‘oude’ Wonderkamers zijn dicht. Er komen nieuwe, de verbouwing is inmiddels gestart. Na bijna 7 jaar zijn ze stuk gespeeld, zou je kunnen zeggen, door vele duizenden (kinder)handen.


Maar om nog even in de sfeer van het hart te blijven; werken aan nieuwe Wonderkamers heeft eigenlijk wel wat weg van verliefdheid. Je geliefde is uniek en fantastisch. Daar begint de overeenkomst al, Wonderkamers ís uniek. Maar de liefde maakt in dit geval niet blind. Er is namelijk echt geen ander kunstmuseum in het land dat een interactieve tentoonstellingsvleugel heeft, speciaal voor jongeren en gezinnen met kinderen. Fantastisch? Dat is aan de bezoekers om over te oordelen wanneer de fonkelnieuwe Wonderkamers in de loop van september 2013 eenmaal open zijn.

Verbeeldingskracht

Fantasievol? Ja, dat in ieder geval. Verbeeldingskracht is alles. Het tilt je op uit het daagse, verzoent je met de harde kant van het leven en is het begin van alle nieuwe dingen. Dat uitgangspunt past bij het museum waarin mensen alleen al door te dwalen door het bijzondere gebouw en vervolgens te genieten van kunst even ‘weg’ zijn. De nieuwe Wonderkamers nemen kinderen en volwassenen (mits mét fantasie!) straks mee in een verhaal waarin zij zelf kunnen meedoen - als zij dat willen. Wonderkamers is namelijk een klein museum binnenin dat grote Gemeentemuseum, waarin alles wonderbaarlijk anders is. En daarin komt een nog weer kleiner museum te staan, het Miniatuurmuseum. Het principe doet denken aan Russische Matroesjka popjes: uit ieder houten popje tover je een nieuw kleiner exemplaar tevoorschijn.
 


 

Middenin de nieuwe Wonderkamers doemt een schijnbaar zwevend bouwsel op vol miniatuurkunstwerken uit de unieke collectie van Ria en Lex Daniëls. De plattegrond van Wonderkamers met dertien kleine kamers rondom de grote middenruimte hebben we bij het uitdenken van het nieuwe concept opgevat als een reusachtig bordspel met vakjes waarop mensen zich voortbewegen. In iedere kamer is van alles te zien en te doen in relatie tot de kunstcollecties van het grote museum. Vanuit het idee dat leren het fijnst is als het lijkt op spelen, zijn er volop interactieve spellen.

Apotheose

Aan het einde, in het hart van Wonderkamers, wacht de apotheose. De wens van veel mensen om voor één dag tentoonstellingsmaker te zijn, gaat hier in vervulling. Je kunt er een museumzaal inrichten precies zoals jij dat wilt. Hoe? Dat verklap ik nog niet. In deze museumblog licht ik op gezette tijden een tipje van de sluier op. ‘Verliefd als ik ben’ blijf ik voorlopig het grootste deel van de dag bezig met Wonderkamers, bekruipt mij soms ineens de angst of alles wel goed loopt, maar bovenal is er de opwinding over wat komen gaat.