Daan van Golden

Reflecties

Voor Daan van Golden (*1936) bestaat de scheiding tussen kunst en leven niet. De kunst staat dicht bij zijn leven. Zijn eigen wereld, dat wat hem persoonlijk bezig houdt, vormt het uitgangspunt van zijn kunst.

Onder invloed van zijn verblijf in Japan van 1962 tot 1964 veranderde de stijl van Daan van Golden radicaal. Het wild geschilderde werk liet hij achter zich, zijn nieuwe werk was beheerst en op de vorm gericht. De schilderijen van Daan van Golden ontstaan uiterst langzaam. Als voorbeeld hiervan vertelt hij de volgende anekdote: Toen ik nog aan de lange haven in Schiedam woonde, waren ze in de omgeving aan het bouwen. Daar kon ik op uitkijken. In die periode was ik begonnen aan een schilderij. Er waren zestig woningen gebouwd, toen ik het schilderij af had.

Het lijkt wel op monnikenwerk: de monotonie en discipline van het schilderen en de precieze uitvoering is voor hem een vorm van meditatie.

Door middel van een voorstelling (of het ontbreken ervan) en de formele aspecten van zijn werk communiceert de kunstenaar met het publiek. Op welke manier vormt deze informatie uiteindelijk de betekenis van het werk? En wat doet die informatie, en de nadruk op de uitvoering, met het beeld? Wat maakt de beelden van Van Golden zo bijzonder? Het GEM zoekt een antwoord op die vraag in het gebied tussen verschijning en reflectie.

Daan van Golden  is te zien van 1 februari t/m 5 mei 2014.

Activiteiten