In de vergelijking met ‘klokkenspel’ krijgt het woord ‘gongspel’ betekenis: een gongspel is een muziekinstrument waarvan de essentie een reeks gongs is van verschillende toonhoogte, meestal oplopend geordend. Het gongspel, khong wong, bestaat uit een driekwart cirkelvormig rek dat horizontaal op de grond staat; op dit rek, gewoonlijk van eenvoudig materiaal, zijn de gongs gerangschikt. De bespeler zit er midden in en speelt met twee slagstokken op de reeks gongs rondom hem. Een zeer bijzondere vorm van dit instrument is de khong wong mon, genoemd naar de vrouw van koning Rama IV (regering van 1854 tot 1868) die zou afstammen van het volk der Mon dat in de veertiende eeuw door de Thai werd overspoeld. Zij introduceerde deze bijzondere vorm bij het instrumentaal ensemble voor ceremoniële muziek die verbonden is met de doden. Het driekwart ronde rek is nu niet horizontaal maar verticaal geplaatst. Opvallender nog is het houtsnijwerk dat het rek siert en waarin de Brahmaanse mythologische figuur Kinnari is weergegeven. Half mens, half vogel is zij geliefd om haar wonderschone zang en dans en wordt zij vaak in al haar bekoorlijkheid afgebeeld. Zo ook in deze khong wong mon waar zij de overledenen naar het hiernamaals begeleidt.